Verslag Kona 2015

10.10.2015...staat voor altijd gegrift in m'n geheugen.The Ironman of Hawaii,Kona.Ik had nooit durven hopen dat ik hier ooit terecht zou kunnen komen,maar het lot bepaalde mee dat het toch zou gebeuren. Na een bewogen heenreis,we waren 2,5 dag onderweg , kwamen we aan in een warm,zwoel Kona.Ons appartement was ruim , en koel,en lag langs het loopparcours.Overal atleten,lopend , fietsend...geweldig uitzicht.Door de late aankomst had ik al 2 groepstrainingen gemist,dus dinsdag ging ik 's ochtends al wat zwemmen.Prachtig,,,,,net een levensgroot aquarium...vissen van allerlei kleuren en vormen zwommen rondom alle atleten,alsof het de normaalste zaak van de wereld was.Koraal overal....echt prachtig.'s Namiddags zou ik een looptraining afwerken,maar pijn schoot in m'n voet, hoe langer hoe meer,dus ik besliste na 5,5 km te stoppen.'s Morgens ging ik dan maar fietsen,70 km wilde ik doen,maar ook daar werd ik door pijn gevloerd en na 20 km stond ik terug thuis.'s Namiddags haalden we mijn startnummer op,en ging ik te rade bij een dokter.Die stelde me pijnstillers voor,die ik samen met m'n ontstekingsremmers moest nemen,en dat deed ik dus.Resultaat:'s avonds zo mottig als een krab.Toch wilde ik volhouden,in de hoop opgeknapt te zijn tegen zaterdag.Die medicamenten nam ik tot donderdagmiddag.Ik ben gestopt omdat ik sliep waar ik zat,en dat kon niet de bedoeling zijn.Vrijdagavond kregen we nog een pastaparty van de organisatie Hannes Hawaii Tours,waarbij we geboekt hadden,en oef....de eerste maaltijd die smaakte.Zaterdag heel vroeg op...ik nam geen medicatie,maar besliste van ze mee te nemen.Het zwemgedeelte is -gezien de uitslag-niet goed gegaan...toch had ik tijdens het zwemmen wel een goed gevoel.Ik denk dat de medicatie z'n parten speelde,want alleen al van m'n banden op te pompen's morgens was ik bekaf.Toen sloeg er al een lichte paniek om m'n hart.Enfin,voor de zwemstart moesten we al 10' watertrappelen...ik dus al bibberen.😀en eindelijk waren we weg.Na meer dan 2u kwam ik uit het water, en zat te springen op m'n stoel van de kou.Handdoeken op m'n schouders brachten soelaas,en weg was ik voor de fietsproef.De warme woestijnwind en de hete macadam van de weg maakten het fietsgedeelte behoorlijk zwaar.Daarmee gepaard nog een zware zijwind die het plaatje kompleet maakte.In de wisselzone was ik blij van eindelijk aan het loopgedeelte te kunnen beginnen.Ik schoot weg als een speer,superblij dat ik m'n voet nauwelijks voelde.Tot op km 6...we hadden een eerste helling achter de rug en de voet stak weer behoorlijk.Ik besliste van te stappen,om mijn voet zoveel mogelijk te sparen,en zo afwisselend met stappen toch nog goed te kunnen finishen.Maar ook stappen deed pijn en werd al snel manken.Toch bleef ik proberen af en toe te joggen....tot ik op km 32-ik was net terug even begonnen-over een oranje kegel struikelde..er schoot een stekende pijn in m'n kuit,en ik dacht meteen aan een contractuur.Joggen was er niet meer bij...vanaf toen was het enkel nog manken..manken en tellen of ik de eindstreep nog zou kunnen halen , binnen de vooropgestelde tijd.Maar ik haalde het...de steun van familie,collega's en vrienden op facebook,de vele sms'jes,ze hielden me gaande.Dankjewel allemaal.Mede dankzij jullie ben ik een Hao Kane ( Iron Man ).Ik liet ondertussen een echo nemen : vetweefsel is nig steeds ontstoken,achillepees is nu ook ontstoken,scheurtje in m'n kuit en een trombose.Dringend tijd om m'n lijf wat rust te geven,maar ik heb het er heel moeilijk mee te denken dat dit m'n laatste full ironman geweest is.We'll see what the future brings.

 

Monique




Verslag Challenge Almere-Amsterdam

De gewoonte om elke zomer een wedstrijd over de volledige afstand af te handelen, deed mij ook dit jaar weer naar het ondertussen vertrouwde Almere afreizen. Met wat twijfels over mijn loopbenen, maar gewapend met een hoop tips en deskundige advies van de doorgewinterde atleten van onze club stond ik te wachten voor de start. De trouwste supporters waren eveneens van de partij. Zij lieten het ontbijt wachten om ’s morgens vroeg in kou toch nog een beetje warmte te schenken. Het zwemmen ging goed, na 1u6 stond ik terug aan wal en dit keer zonder maagproblemen. De wind was zoals het hoort in de vlakke polders weer goed vertegenwoordigd tijdens het fietsonderdeel. Na 6u37 wedstrijd werd de fiets terug op z’n plek gezet en gingen de loopschoenen aan. De altijd enthousiaste supporters van Almere en het kat en muisspelletje tussen mij en een Geelse triatleet maakten er een mooie marathon van. Tevreden met mijn nieuwe besttijd en het verslagen van die GETC-atleet liep ik na 10u24 over de finish.

 

Wim







Verslag Ironman NICE van Monique

Omdat ik de Ironman van Klagenfurt in 2012 moest afleggen bij een hittegolf van 40 graden , had ik beslist mijn kans nog 1x te wagen , in een ironman onder iets aangenamere omstandigheden . Mijn keuze viel op Nice . De lichte zeebries zou een eventuele warmte zeker teniet doen . Natasja , Eddy en ik trokken donderdag richting zuiden.
Eens in St Laurent – du – Var aangekomen,een kwartiertje rijden van Nice , genoten we van de uitgebreide pasta-party op vrijdagavond en de briefing , die tegelijkertijd op een groot scherm verscheen . De pasta – party vond plaats in een grote buitentuin ,waar gezellige tafels en kubus-zitjes waren opgesteld , en waar atleten zich tegoed konden doen aan vers fruit , pasta , broodvaria , pizza , etc.... Om helemaal in de stemming te komen ging de briefing vooraf van beelden en filmmateriaal van andere iron man’s , later op het jaar , in Europa ( oa ook die van Maastricht ) . Zaterdagochtend stond nog een ochtendloopje van 40’ op’t programma , en na het ontbijt nog een fietstoertje van een uur , om zo in de namiddag rustig te kunnen relaxen op het strand . Relaxen ... in zover dat kon , want mijn loopje was allesbehalve vlot gegaan : steek in de zij , pijn in de kuit .... stress-perikelen zeker ?
’s Avonds checkten we de fiets in , en kon ik alvast kennis maken met een mededingster v Oudenaarde . Zij verzekerde me dat het een zwaar fietsparcours was , want dat ze het al een paar keer met de club gedaan had .... OK ... dat is hoopgevend ? ! J
En dan zondag D-day : ondanks dat we hoopten op een iets minder warme dag op race-day , was het reeds van’s morgens behoorlijk warm .
Het viel me op dat de wisselzone enorm groot was , en dat ik behoorlijk ver moest stappen eer ik in-en uit die zone was . Ik geraakte alleszins op tijd aan de start , met wetsuit zwemmen deze keer – oef ! – en weg waren we . Het zwemmen ging behoorlijk vlot : ik heb eens te meer geleerd van klop te krijgen , maar weet nu ook hoe je klop terug geeft J . Eddy schreeuwde me bij de “ Ausrtalian exit “ weer het water in . Resultaat : 1u23 – een half uur sneller dan in 2012 ! En dan hup , de wisselzone in en de fiets mee aan de hand . Er stond echter een lange rij atleten aan te schuiven langszij , dus kroop ik zonder nadenken onder de rekken door en stak zo de lange file voor . Yes ! En weg was ik .... gestart aan het veelbelovend fietsparcours . Het was inderdaad zo mooi en pittig zoals Rudy had gezegd , en het ging ook grotendeels bergafwaarts vanaf km 125 , zoals Benny had verteld . Pijn in m’n knie van voor km 100 , en super-brandende voetzolen deden me niet echt uitkijken naar het loopparcours . Maar ik zat nog niet in m’n loopschoenen , of de pijn was weg ! Een lieftallige dame smeerde m’n schouders nog in met zonnecreme en ik was er klaar voor .Eddy en Natasja schreeuwden de ziel uit hun lijf - ook al zei ik dat ik dit nooit nog zou doen – wat me gelijk een serieuze duw in de rug gaf . Ik had gelijk van bij’t begin een goed tempo , dat ik kon volhouden tot aan de 3de ronde van 10 km . Toen leek ik stil te vallen . Ik zag plots Erik ( De Vries en Monique ) langszij verschijnen , en dat gaf me vleugels om door te sjeezen tot de finish . Eddy , Natasja , Erik , Monique.... een heel erg warm dankjewel . Jullie maakten absoluut het verschil ! De crash in ons eerste cafe deed ons genieten van een koele guiness ! mmmmmm. De dag nadien , aanwezig op de Hawaii slots-uitreiking ( dat wilden we toch eens meegemaakt hebben ) gebeurde het meest overwachtte : met mijn 4de plaats in de reeks dames 50-54 kaapte ik een tiket voor Hawaii weg , omdat er een extra ticket ter beschikking gesteld werd . Ongelofelijk : Hawaii , here we come !!!!

 

VERSLAG NIEUWSBLAD

 

Monique




Verslag Challenge Almere-Amsterdam

Om de zomer passend af te sluiten vertrok ik zaterdag 13 naar het EK long distance in Almere. Om zeven uur knalt voor het eerst het kanon en kan de elite aan de wedstrijd beginnen. Ik werk nog snel een gelleke naar binnen en kan nu ook te water gaan. Nog eventjes geduld en om tien na zeven klinkt ook voor ons het startschot. Het eerste rondje verloopt met het nodige trekken en duwen en bij de tweede ronde word ik toch weer wat zeeziek. Na één uur en 9 minuten klim ik aan wal en spring op m’n fiets. Al fietsend door het centrum richting dijk gaat alles vlot. Eenmaal daar is het wel wat anders. Wind op kop, en dit voor 30km aan een stuk. Een blik op mijn fietscomputer zegt dat ik slechts een snelheid van 26 km/u haal en straks moet dit stuk nog een keertje gefietst worden. Dat wordt tanden bijten. Na de tweede keer stampen op de dijk heb ik wat pijn in de onderrug en verlang ik al naar mijn loopschoenen. Na zeven uur wedstrijd kan ik eindelijk mijn fiets terug op stal zetten. Het eerste looprondje van zes gaat vlot. Ik moet me zelfs wat intomen. De kilometers vorderen en alles verloopt prima. Na 21km alles OK. Na 28km nog steeds alles OK. Ik verwacht elk moment de man met de hamer, maar die kan ik voorlopig voor blijven. Bij de volgende doortocht, aan kilometer 35 voel ik hier en daar al wat spierkrampen opkomen maar ik kan nog steeds blijven lopen. Op 3km van de finish toch even stretchen om die kramp uit de hamstrings te dwingen. Nog even doorbijten en met een marathon van 3u45 kan ik finishen. Met een tijd van 10u52 en een 130e plaats ben ik weer dik tevreden. En nu op naar de Hel!

 

Wim




 




Het voorbije weekend zijn er weer enkele hetricers in actie gekomen.

3 oude mannetjes hebben zich gewaagd aan de marathon van Antwerpen en met resultaat
.Rudi 2u 51min
.Reinout 2u 59min
.Ben 3u24min.
Verder heeft Werry Sels onze kleuren met brio verdedigt in Doornik.
Hij viel net naast het podium op het BK sprintduathlon (bij 39+).
Dit beloofd voor het aankomende triathlonseizoen.

Doe zo voort!!!



Lake duathlon Averbode

13 april was Hetric goed vertegenwoordigd op de eerst Lake duathlon. Op het zware parcours werd er in de voormiddag gestreden op de korte afstand met een mooie derde plaats voor Karim Nuydens. ’s Namiddags op de lange afstand kon Hetric weer beslag leggen op twee podiumplaatsen. Annick Caers behaalde zilver bij de dames en Tony Goossens werd derde bij de mannen. Wim Sterckx eindigde 14e. William Bush die volop in de bouwwerken zit had nood aan ontspanning en eindigde zonder noemenswaardige trainingsarbeid knap 24e.
Wim




 




HETRIC WEEKEND SPA 2014

Vrijdag zijn de echte atleten eerst nog gaan zwemmen voordat Rudi, Swa, Liesbeth, Monique en Benny richting Spa gereden zijn.
Het weer zag er niet zo goed uit maar we hebben eerst goed gegeten en zijn dan vertrokken voor een tocht van 80 km met halverwege
een koffie stop met een stuk taart van 30 cm. Het belangrijkste was dat we zijn droog gebleven en we hebben zelfs het laatste uur nog een zalig zonnetje gekregen.
Zaterdag zijn we 's morgens eerst gaan lopen waarna we een stevig ontbijt hebben genomen. Daarna zijn de Rudi en Reinout gaan MBK'en en de rest is met de koersfiets een toerke gaan doen. We hebben maar een 50 km gereden omdat het halverwege begon te regen, wij zijn dan wel gaan schuilen
en een koffie gaan drinken in een voetbal kantine met de naam "GOE", een gepaste naam voor Goedele die er natuurlijk ook bij was.
De twee mannen die gaan fietsen waren met de MTB kwamen bevroren thuis, de Reinout is zelfs met zijn muts in het bad gaan zitten.
's Avonds zijn we gaan eten in de mes officieren: een drie gangen menu, gewoon geweldig goed en dik in orde.
Zondag zijn we 's morgens weer gaan lopen en na het lopen hebben we opnieuw een stevig ontbijt genomen. Daarna zijn Rudi, Reinout, Jef en de Swan het parcours gaan verkennen in Nisramont. Liesbeth, Monique, Tinne, Goe en den Benny zijn een klein toerke gaan fietsen met na 10 km al een koffie stop. Dan hebben we alle restjes nog opgegeten die nog in de frigo staken voor om 17u00 terug naar huis te rijden. Langs deze weg danken we vooral de Rudi die dit allemaal geregeld heeft voor een weekendje Spa Vanwege Benny, Liesbeth, Tinne, Jef, Reinout, Swa, Goe, Monique.




 




Duatlon Geel Bel

Zondag 2 maart stonden er enkele Hetricers aan de start van de duatlon in Bel.
Maurice Sterckx en Karim Nuydens namen deel aan de korte afstand.
Tony Goossens en Wim Sterckx kozen voor de langere afstand. Op het snelle parcours eindigde Karim als 22e, Maurice werd 51e.
Tony werd knap derde en Wim eindigde 13e

 

 

Wim

 

 




Een gezond, gelukkig en sportief 2014!!!

Langs deze weg wil ik alle leden van Hetric en sympathisanten een voorspoedig 2014 wensen.

Het bestuur wil ik bedanken voor mijn mooie loopschoenen(waardebon) die gekregen heb als clubkampioen 2013.
Bij deze daag ik ook iedereen van Hetric uit .
’T zal niet gemakkelijk zijn.

 

Verder wens ik onze slijkduivels van de hel een dikke proficiat met hun knalprestaties.
Hetric stond er weer.
Misschien volgt er nog een verslagje van hun “sportieve” uitspattingen.

Sportieve groeten

Roel



DE HEL VAN KASTERLEE 2013

Dikke proficiat aan alle atleten van HETRIC die deel hebben genomen aan de HEL VAN KASTERLEE

Hier de foto's van de atleten en nog een filmke van RTV

 

FILMKE RTV

 

UITSLAG ALGEMEEN




 




Ch’triman 226

Zondag 25 augustus stond de volledige triatlon in Gravelines op mijn kalender.  De zwemproef werd afgelegd in de gloednieuwe watersportbaan waarin één ronde moest gezwommen worden. Na 1u11 kroop ik uit het wateren en maakte me klaar voor het fietsen.
Onder een dreigende hemel  klom ik op mijn fiets en startte ik aan de twee rondes door Frans Vlaanderen. In de polders deed de wind zijn werk en op het uiteinde van de ronden lagen er ook nog enkele kuitenbijters te wachten. Na 6u50 wedstrijd mocht de fiets aan de kant en moesten er nog twee rondes  gelopen worden in de ondertussen doorgebroken zon.
De eerste ronde ging vrij vlot. nadien werd het tanden bijten en aftellen tot aan het einde, maar de supporters riepen  me naar de finish. Met een marathon van 4u7 kwam ik over de lijn als 28e in een tijd van 11u1m36s.
De ch’triman is 100% meegevallen . Het is een goed georganiseerde kleinschalige wedstrijd op nog geen 2u rijden vanuit de Kempen.  Een aanrader!
Wim


www.chtriman.com




Paul Embrechts tweede in de Gileppe Trophy

Vorig weekend stond op en rond het meer van La Gileppe een driedaagse triatlonwedstrijd gepland.  De “triptiek van de Gileppe”kon op een veertigtal moedigen rekenen.   De tijden van iedere wedstrijd werden opgeteld en er werd een algemeen klassement opgemaakt.  Belgisch duatlonkampioen Francois Humblet zou een categorie te sterk zijn voor Paul Embrechts  Deze kon op zijn beurt de Fransman  Nicolas Hemet afhouden.
Op vrijdagavond kwamen 600 deelnemers aan de start voor de pittige loopwedstrijd van 9 kilometer.  Francois Humblet, een Waalse atleet die traint met Loïc Helin, deelde de concurrentie een eerste klap uit.  Phillippe Colson (5de ) en Paul Embrechts (6de) moesten herstellen van de achterstand. Op zaterdagvoormiddag werd de duatlon voorgeschoteld.  Antoinne Duvivier begon met een verschroeiend tempo aan de race.    De Fransman Nicolas Hemet toonde zijn geweldige tijdrijderscapaciteiten met de scherpste fietstijd.  Paul kon hem nog net afhouden.  Een zesde plaats was het hoogst haalbare voor onze HETRIC-atleet.

 

Op zondag was het tijd voor triatlon.  Wij mochten zwemmen in het meer van de Gilleppe.  Het water doet dienst als drinkwater dus af en toe een ferme slok water deed deugd.  Het fietsparcours van 45 kilometer was fantastisch afwisselend en zorgde voor een natuurlijke schifting.  De scheidsrechter konden dus ook genieten van de prachtige natuur.  Er waren zoveel moto’s op het parcours dat je dacht dat alle Waalse gendarmen een scheidsrechterscursus hadden gevolgd.  Het bleken verbaasde toerrijders te zijn.    Alweer kon Hemet zich onderscheiden op de fiets.  De snelste fietstijd was echter voor  Humblet.  Hij walstte de concurrentie plat.  Hij had nog tijd over om paddestoelen te pIukken tijdens het lopen.  In de achtergrond konden Boris Rolin en Paul Embrechts de schade beperken op de andere podiumkandidaten.  Zij zouden in het laatste loopnummer oprukken naar zilver en brons.   Bij de vrouwen won Michel Claire voor Maschke en Martens  Uiteindelijk bereikten 325 atleten de finish.
Een echte aanrader voor alle atleten die wel houden van een geaccidenteerd parcours.
Meer info op http://www.lagileppetrophy.be/nl/triptiek/infos

Uitslagen op http://www.chronorace.be/web2/Classements/ListeRapports.aspx?eventId=5561982648337




Embrechts 9de op het Wereldkampioenschap crosstriatlon!

De nationale ploeg van de offroad-atleten heeft zich van zijn beste kant laten zien in het Nederlandse Kijkduin. 
Op het programma stonden 1000 meter zwemmen, 26 kilometer MTB en 9 kilometer lopen.  Het fijne weer had de zandbak van Kijkduin omgetoverd tot een speeltuin voor het geoefende zandkonijn.   De supporters waren talrijk aanwezig en regelmatig werd een onwetende badgast over zijn voeten gereden door stoomtreinen als Conrad Stolz en Ruben Ruzafa. De Noordzee was zeer rustig en de stroming was van geringe invloed op de zwemprestaties. Ben Allen nam de leiding. Onze landgenoten Ruben Geys en Jim Thijs konden op enige afstand aanklampen in een achtervolgende groep. Embrechts was wederom goed voorbereid op dit kampioenschap en moest maar 40 seconden toegeven op het podium. Tijdens het fietsen kon Paul opschuiven naar een top tien plaats.  Samen met Coddens was hij duidelijk technischer en tactisch onderlegd tegenover enkele buitenlanders. Embrechts kon ook de eerste Nederlander (Scheltinga) afhouden in de eindsprint.  De talrijke supporters waren meer dan welkom.  Een schitterend relultaat voor de man uit Tielen. Prestaties van de Belgen: 4de Kris Coddens 02:03:04, 9de Paul Embrechts 02:07:06, 11de Jim Thijs 02:07:35, 12de Ruben Geys 02:08:24, 14de Tim van Daele 02:10:00

HIER NOG HET VERSLAG VAN PAUL ZELF MET MEER FOTO'S




Hetric Trainingsweekend,

Op vrijdag 22 maart was het eindelijk zover! We zouden naar Spa vertrekken voor onze langverwachte trainingsstage. We hadden om 07.30u afgesproken aan het netepark om samen eerst nog een uurtje baantjes te trekken. Na het zwemmen vertrokken we dan met twee volle busjes richting Spa. In de ene bus de Rudi Van Aelst met de Ladies en in de andere bus de Rudi Claes alias "EL PATRELLE NATURELLE" met onze schapenherder (meer hierover verder in het verslag) en Ben Benhaddou. Onderweg was er al veel plezier in beide busjes. Om 10.30u kwamen we toe aan ons mooi verblijf waar Hetric twee dagen zijn kamp zou opslaan. Na de kamerverdeling en nadat we ons omgekleed hadden stond de eerste looptraining op het programma (trainingsschema's werden opgesteld door Reinout). We deelden ons in twee groepen en vertrokken dan voor een uurtje het bos in. Onmiddelijk wisten we allen dat het niet van een leien dakje zou gaan, we kregen al direkt een stijgingspercentage van 20% (misschien zelfs meer) voor onze voeten geschoven, dit was uiteraard niet voor watjes weggelegd. El Patrelle Naturelle (Rudi Claes) dacht dat hij eens eventjes er vanonder kon gaan, maar dit was buiten Ben alias de snelle haas gerekend. Er op en erover met de vingers in de neus (letterlijk en figuurlijk) passeerde hij hem en liet hem zowaar perplex staan. Met wat geroep en getier als resultaat (zoals we onze Rudi kennen hé), echter zijn wraak zou later op de dag zoet zijn!! Na een uurtje hard getraind te hebben, kwamen we terug aan ons complex. Eerst lekker opfrissen en een stevige maaltijd gegeten. Sommigen namen een kleine rustpauze. Echter duurde dit niet lang, want de derde training van de dag stond reeds op het programma, een mtb tocht. Groep 1 (Rudi, Reinout, Rudi en Ben) gingen voor een ritje van om en bij de 30 km, terwijl Groep 2 (Goe,Monique,Liesbeth,Benny en onze Schapenherder Swa) gingen voor een ritje van om en bij de 25 km. Onmiddelijk kregen beide teams enkele mooie ardense beklimmingen voorgeschoteld. Bij Groep 1 was Rudi Claes in zijn nopjes en plaatste de ene versnelling na de andere, Ben moest hierdoor iets over halfweg met verzuurde benen afhaken en een verkorte weg terugrijden naar het Hetric kamp. Rudi Claes was hierdoor natuurlijk in zijn nopjes en gebaarde nog even met zijn vingers in de neus naar Ben dat hij het leuk vond! Hoe heet dat gezegde weer? "Loontje komt om zijn boontje" Maarja, het is nog vroeg in het seizoen en we hoeven ons geen zorgen te maken. In Groep twee, ging blijkbaar alles perfect, iedereen bleef mooi bij elkaar. Zelfs onze Swa bleef netjes bij de dames, waardoor hij dan ook de bijnaam: Schapenherder kreeg. 's Avonds stond er een lekkere spaghettie op het menu en kropen we moe maar voldaan op tijd ons bed in. Zaterdag 23 maart om 07.30u was het weer tijd voor een lange duurloop in de ardense bossen. Een zware duurtraining van 1u15min stond op het programma. Nadien werd er een stevig Pistolets en pannekoek ontbijt gemaakt door Reinout. Even alles laten zakken en dan klaarmaken voor onze tweede training van de dag, een stevige mtb rit. Tijdens deze rit werd de pech niet gespaard voor Kathleen die mee reed in Groep 1, nog geen kwartier waren ze aan t fietsen en vooraan en achteraan platgereden. Gelukkig dat de Swa ook met deze groep was meegereden, want hij was de depanneur van dienst, dit werd uiteraard zeer gewaardeerd door onze pechvogel Kathleen. Groep 2 bevondt zich op een gegeven moment op de skipiste van Spa, door de sneeuw die er lag, was dit een taaie "berg" om te trotseren. Dan nog ergens een pijltje gemist, stonden we daar en moesten we gokken welke richting uit. Dankzij het Arendsoog van ons Goe, vonden we toch onze weg terug richting het Hetric nest. Moe maar weer voldaan aangekomen, namen we allen een lekkere douche of bad (niet te samen uiteraard!!). Weer een lekkere maaltijd en wat platte rust om een uurtje later voor onze derde training richting Butgenbach te trekken voor een zwemtraining in het plaatselijke zwembad. Het zou maar tien minuutjes rijden zijn volgens Rudi Van Aelst:) Echter na een drietal kwartier gereden te hebben, kwamen we "eindelijk" aan het zwembad. Voor sommigen nog eens een stevige training en voor sommige lichtjes uitzwemmen om de stramme fiets en loopspieren wat los te werken. Na een uurtje reden we terug richting Spa om aldaar een stevige Wok maaltijd te verorberen, ons netjes aangeboden door Monique en Goe. Ben en Rudi (Claes) reden nog even naar een self carwash om de fietsen een fikse wasbeurt te geven; Achteraf hebben we nog een klein stapje in de wereld gezet in het centrum van het bruisende Spa. Echter gingen we op tijd terug om ons mentaal voor te bereiden op onze derde trainingsdag. Zondag 24 maart toen de eersten opstonden werden we op de hoogte gebracht dat het de hele nacht gesneeuwd zou hebben. Dit bracht onze planning wel in de war. Sommigen waagden het er toch op een mtb rit te gaan rijden. Echter hun verbazing was groot toen ze de fietsen uit de camionette haalden. Alles bleek nog bevrozen te zijn! Het was onmogelijk om ermee te gaan rijden. Dan maar stevige wandelschoenen aan voor een lange gezamelijke wandeling. Na enkele uren, kwamen we terug aan ons appartement. Gezien het slechte weer werd er beslist om vervroegd huiswaarts te keren. Alles werd ingepakt en ingeladen, alle vertrekken werden zorgvuldig gekuisd en dan zijn we voldaan huiswaarts gekeerd. Het was een zeer sportief en leuk weekend dat in de toekomst zeker mag herhaald worden. Met dank aan Rudi Van Aelst voor de reservatie van het mooie complex in Spa.

(Verslag Ben Benhaddou)



Verslagje ekiden....

In de nadagen van de zomer .....(precies lang geleden) of was het bij aanvang van de herfst ? In ieder geval trokken een aantal Hetric-ladies in werktenue met de gele bus van Monique richting ..... Volgens de GPS moesten we naar Brussel ...ergens in de buurt van die ijzeren bollen ....bleek daar een Ekidenmarathon te zijn! Zo kwam het dat we , na de zwemtraingen en natuurlijk onze wekelijkse broodjes en koffie , onder een grijze hemel met rukwinden en miezerige regen richting de woonplaats van onze Koning reden om daar eens op te treden in het stadion van zijn overleden broer. 'T moeten niet altijd de toppers zijn die daar de piste betreden , af en toe mag het gewone gepeupel de grasmat /piste oplopen. Een drukte van jewelste, maar liefst een dikke 2000 teams (van 6 lopers) hadden ingespreven . In de bus hadden we de startvolgorde al besproken , dus iedereen wist in welk startvak hij moest staan voor de aflossing van het lint. We gingen gaan voor 4h ....Monique zou de eerste 5km voor haar rekening nemen , gevolgd door de rest van de bende : Birgit, Goe, Lies , christel en lutgard gaven all the best en de sfeer in het stadion ( ondanks regen en fikse stortbuien) zorgde dat iedereen boven zichzelf uitsteeg (nog just niet tot aan den hemel) zodat we netjes finishten in 3h30 en een 3° plaats in de wacht sleepten bij de "vrouwenteams" 't Was een leuk damesuitje die de kleuren van Hetric netjes hebben verdedigd ...volgend (nee , reeds dit) jaar ook aan de mannen om ne x het beste van henzelf te geven ??? Where are the boys ????? De hetric-ladies


Rudi’s project deel 1

Run and bike des Rameurs was een 2de onderdeel van van Rudi zijn projectje. Het eerst deel,een trailrun, speelde zich af in en rond Olne(provincie Luik) waar we met 5 Hetricers(Monique,Goeke,Benny, Rudi en Roel)naar toe trokken. De weersomstandigheden maakte van de trailrun iets extra. Smeltende sneeuw,ijzel,regen en wind maakte er een zware editie van. Nochtans hebben we alle 5 de tocht met brio afgewerkt. De dagen erna waren iets minder. Zelden zoveel liters melkzuur bijeen gezien. De run and bike in Neder –Over- Heembeek werd meer een teamgebeuren. 2 teamleden , 1fiets en 14km heuvelende kilometers. Met 4 teams zijn we naar ginder getrokken. 1mix team(Monique en Johan), 2 Sen teams(Tom en maat Nick Renders - Joppe en Stijn) en 1Vet team (Rudi en Roel). Doordat we met een 8tal leden waren ,kwam er zowaar een” hetric gevoel” naar boven. Plezant, onze rood-witte kleuren waren goed vertegenwoordigd. Hetric zette ook hier weer een puik resultaat neer, met een 1ste plaats Sen en algemeen(ondanks platte band), 8ste plaats Sen, 6de plaats Mix en 1ste plaats Vet mochten we zonder blozen terugkeren naar de kempen. Het was nen toffe namiddag en een mooie wedstrijdformule. Goed idee,Rudi nog van dat!!!


Embrechts moeilijk te kloppen in crossduatlon

De winter is voor velen onder ons een verademing. De batterijtjes worden helemaal afgelaten om nadien stevig op te bouwen naar de lente toe. Meerdere salontriatleten houden niet van het slijk, de sneeuw en de koude. Enkelen onder ons kunnen de drang naar competitie echter niet missen. Deze adrenalinejunks zoeken hun heil in de crossduatlons. De atleet die de laatste maanden het vaakst aan het langste eind trok was Paul Embrechts. De ancien die inmiddels 36 jaren op de teller heeft kon de afgelopen 10 wedstrijden steeds op een plaats bij de eerste 2 in de uitslag rekenen. Tijdens de laatste duatlons van Noordwijk, Valkenburg en dit weekend Etten–Leur kon hij de rest van de deelnemers voorblijven. “De mooiste wedstrijd was de combiné in Egmond van 12 en 13 januari. Op zaterdag stond er een strandrace per MTB met 3700 deelnemers op het programma. Mijn start werd een ramp doordat 3 concurrenten het nodig vonden een salto te draaien in de eerste bocht. Het eerder saaie parcours bevat te weinig technische passages om het kaf van het koren te scheiden. De schiftingen gebeuren ironisch genoeg op basis van valpartijen. Je moet dus wat geluk hebben en over veel power beschikken in het mulle zand.” Een dag later stond er een halve marathon langsheen het strand en door de duinen geprogrammeerd. Het deelnemersveld is verbluffend. Onder de 17000 deelnemers een schitterende voorwacht van Afrikanen en toppers uit de Benelux. “Met 1u14’02 eindigde ik op een 88ste plaats. Het was echt genieten van het niveau, de schitterende omgeving en de ambiance.” Uiteindelijk behaalde Embrechts in de combiné de tweede plaats op 405 mannelijke deelnemers. Bij de dames waren er 60 deelneemsters die de combi konden volbrengen. Een blik op de uitslag toont ons dat weinig Vlaamse du- en triatleten de weg naar Egmond kennen. Een echte aanrader voor 2014!


Verslag “Hel van Kasterlee”

Na een week van overvloedige regenval was het weer zover. Op zondag 23 december stond de 11e editie van de “Hel” op het programma. Met vijf Hetric-atleten stonden we aan de start voor van wat de tot nu toe zwaarste uitgave van deze winterduatlon zou worden. De eerste loopronde werd afgewerkt, waarna we begonnen aan de loodzware fietskilometers. Tony Goossens, die zijn Belgische titel moest verdedigen kwam al vroeg in de wedstrijd ten val. Hierdoor moest hij verder met een achterwiel dat niet meer recht liep. Alles verliep vlot tot en met de derde fietsronde. Nadien werd het loodzwaar want het parcours was ondertussen herschapen in één grote modderpoel. Mentaal werd het er ook niet makkelijker op. Gelukkig werden we aangemoedigd door de talrijke Hetric-supporters. Na de 105 km op de mountainbike werd de fiets ingeruild voor een paar loopschoenen en moesten we die twee rondes van 15 km nog afwerken. Buiten wat regendruppels moesten we hier geen obstakels meer overwinnen, dus verstand op nul en lopen maar. Uiteindelijke winnaar werd Seppe Odeyn die tijdens het fietsen een ruime voorsprong nam op Chris Maes, Bart Borghs en Hetric-atleet Tony Goossens. Tijdens de afsluitende loopproef rukte Tony op en kwam als tweede over de finish, waardoor hij zijn titel verlengt, vermits Odeyn geen VTDL-licentie heeft. Van de 202 starters waren er 142 overlevenden van deze beproeving. De Hetric-atleten bereikten allen de finish; Tonny Goossens in 8u21, Rudi Claes in 9u44, Wim Sterckx in 11u29, Swa Vloemans in 11u38 (Swa finishte zijn 11e Hel, samen met zijn zoon Joris)en Pieter Van Eysendeyk in 12u39. Hetric heeft zich dus weer van z’n beste kant laten zien, zowel op het parcours als ernaast. Bedankt supporters en coaches! Wim Sterckx


HETRIC